وقتی که می خوابی

و

من سر به سینه ی آفتاب

دلم نمی آید بیدارت کنم

تنها ، نگاهت می کنم بی وقفه

و

می شمارم نفس هایت را با جان

انگار حرف برایت بیشتر دارم ،

وقت هایی که می خوابی !

انگار عشق ،

شکل بهار می شود

گل می کنند گونه هایم

و

باز می شوند تمام پنجره ها به سوی تنم

کم کم

آفتاب تنش را از زیر سرم می کشد بیرون

و

به روی تو می پاشد

می دانم که

آفتاب تو را بیدار خواهد کرد

ببین چه بهاری شد

وقتی که تو خواب بودی...