قیامت

آن گاه که گره خورد

نگاهت

به سبزه ی قامتم

و

نگاهم به هنگام تو ؛

اقامتی در ما شکل گرفت

آنچنان استوار

که رسوایی ، حسادت کرد تا به قیامت

هان که چه قیامتی بر پا کرد

آگاه ِ نگاه هامان