مهر پاییز

پائیز می آید

آفتاب ِ مورب

می تابد

بر ابتدای من

و

این انتهای بودن است

تو آمدی

در آخرین روزهای تابستان

و

آمدنت زادروز پائیز می شود

و به رخ همه می کشد

زادروز عشقمان را دوباره

نیستی

و خودم را جا می گذارم

از هر چه هست

تهی می شوم و ساده

و

تو چقدر در من پر میشوی و زاده

های ای پائیز ،

ای پائیز عزیز !

عشقمان را دوباره تکرار کردی

آفتاب ِ مورب ،

غروب دریایش ،

لحظه های یکتایش

کسی جز تو مرا نمی فهمد

و

من چقدر دلتنگ توام

بوی مهر آمده

نه فقط برای ما

که برای همه بوی مهر آمده

یعنی

این انتهای نبودن است!؟

پی نوشت یک : من دوباره هستم.

پی نوشت دو : شهریوری پاییزی...

پی نوشت سه : بی قرار توام و...!؟

*پیک مهرآفرین*...