امروز با تمام روزها فرق می کند

حتی خودم هم با تمام روزهای دیروز

انگار پیراهنم

و

نیز همه ی پیرامونم

حرفی با من دارند

از چشمهایشان خوانده ام

سلامی را

شاید هم کلامی را

باید برای این خیال و خواب

باید برای یافتن جواب

قدم زنم شهر را

زیر ابر بهاری امروز

که هر آن

هوای باران دارد

می دوم همه ی شهر را

ولی

کسی ، چیزی نمی گوید

چیزی ، کسی را نشانم نمی دهد

مثلا تو را

که می آیی از دور

از کوچه ی سی ام فروردین

با چمدانی از بهار نارِنج

و

بهارم را نارَنج می کنی...

پی نوشت : امروز سی فروردین ،

بیست و ششمین سالروز تولد من هست.