حال عشق نشناسد بهار را...

می روید دلتنگی

در سایه های نبودنت

سخت می پیچد بر گلوی بغض های پیر

و

نفس را در قفس ،حبس می کند

این گونه است حال عشق

خراب ، خرد ، خزانی و خاکستری

خواب می زداید و سراب می زاید

نمی گویم بیا

خواهش نکنم هرگز

که عشق ، کوچک می شود

حال عشق این گونه است

خراب ِ خوب...

خوب ِ خراب...

*پیک مهرآفرین*...