سرشانه

سرت که روی شانه ام بنشیند
شانه خالی می کنم از هر چه غم
 

تقسیم می شویم
سهم تو بیشتر

این آغازین 
پایانیست که زندگی نام دارد ،
آغوش اگر آغوش باشد

مرگ ِ عشق است ، زمانه 
برگ ِ عشق را
از کدامین درخت باید نفس کشید؟

ما زندگی نمی کنیم
نام ِ زندیگمان ، مردگیست...
زندگیمان ، مردگیست 

شانه خالی کرده ایم
با این همه اما
جای سرت ، روی شانه ی من است