چونان پیچک

پیچیده ام

چونان پیچک

بر پیکر پژمرده ی تو

که جانی بدمم

تو را میان پیچاپیچ زندگی

از تو آموخته ام

دستانم را محکم تر از پیش بگیر

هر بار تو با پای پیاده تا عشق آمدی

این بار

من پا به پای تو

محبوب ِ آموزگارم!

تو

شکل دیگر از عشق ،

شکل دیگر از دوست داشتن هستی

آنوقت مرا عشق می خوانی؟

سوگند به "عشق" که از این حجم می میرم

پیچک ِ پیچیده بر پیراهن ِ پیکرت را

تنگ در آغوش بگیر

محبوبم

آموزگارم...