ترنم باران فروردین ،سوق می دهد مرا به سمت ِاشک ْ بارانی ز ِ شوق حالا ، وقت ِ شرح طرح شکوفه ی لبخندهاست پی نوشت : ماهی ها در دل ِ تُنگ ،دلْ تنگ ِ دریایند باید آدمهاماهی ها را دریابند... * سال نو

نزدیک شدفروردین به انتهای بودنشومن دوباره به ابتدای خویش چقدر هنوز خود را نشناخته ام...! پی نوشت :"وآغاز بیست و هشتمین بهار"

هر کجای کنج ِ این هستی که هستی ، باش! من یقین دارمکه مرا می دانی با که آغاز شدیکه پنهان می پنداری مرا؟ من که آغاز ِ پایان تو بودم!

زندگیمرو به سیاهی می رود ، وقتیتار موهایت رو به سپیدی رو سپید کن این رو سیاه را

من کهسر به راه توام چراراه نمی آیی؟!

مرا به شکل خودتامتحان کننه بی خودت می خواهم ببرم امتحانم راوبی خودت شوم...!

شهریور هم آمدوبا خود ، مهر را می آورد آن هم از جنس تووهمیشه فروردین خواهد شد

دچارمدر این روزهای بارانی ، به حبس ِ بغض انگار حال ِ باران بهتر است از من که می بارد

بی دلهره ترین آدممبا سقوط اشک به وقت دیدنت

ماه ِ من ، تو من ، ماه ِ تو ما ، متولد یکدیگریم

قرار دارم آخر هر هفته با دریا, ای دورادور! اگر می خواهی بشنوی صدایم را ، موج ِ دریا را بگیر

مشغولم به وبلاگ یادت کلمه چه کنارم بنشینی چه مرا به درد غم بنشانی که این درد ، جان هم دَرَد ، من به وبلاگ یادت کلمه مشغولم

وبلاگ گلستان کلمه می شود وقتی او باشد و عشق پاشَد و بشکفد گل از گل سال نو مبارک. :)

به چشمانم خواب نمی آید ، نه خواب به چشمانم امروز بیدارتر از همیشه بیدار شدم... پی نوشت : "فروردین به سی رسید و من به بیست و هفت سالگی."

کوچ ِ چکاوک ِ کوچه ی کوچک ، در بهار آن هم ، نشان از چیست؟ نشان ِ بی نشانی ِ کیست؟ های که به خیابان زدنم ، سر به بیابانی ِ توست ، وقتی که با کوچ ِ چکاوک ، کوچه نیز کوچ کرد

کمی پای دلم بنشین ، حرف دارم نگذار دست دلم رو شود ، با گریههای حرفدارم

دریا ، شور و باران ، وبلاگ شیرین کلمه می ریزد باران بر دریا چه شور ِ وبلاگ شیرین کلمه ی...!

هیچ ، بهتر از هرگز است مثلا بگو هیچ دوستت ندارم ، نگو هرگز... هرگز نگو هیچ دوستت ندارم!

ماه ِِ من ، تو من ، ماه ِِ تو ما ، متولد یکدیگریم

کاش که وبلاگ شامل کلمه بشود بلوغ لطف تو مرا ، که کامل بشود این افکار عبث ، بی تو و بداند که مرا بس ، تو