باید دریابد طول و عرض سفر بی مرز عشق را عاشق شود و آغاز طلوع ،پنجره های تن را آواز کند باید دریابد که لجنزار زیباست ، قفس تنگ زیباست وقتی ، نرم نرمک باز می شوند این پنجره ها باید دریابد زندگی درست همینجاست در همین نا چارچوب عشق رفیقم! درون سینه ات گل سرخیست تا نفس جاریست و برای زیستن و گفتن هر آن با...

چه نهفته هست در دستانتکه محتاجند تو را دستانم؟و می خواهند هرم دستانت راتا جاری شود خون ِیخ بسته ،در جوی رگ هایم تا حس کنم زیر پاهایم ،تمام جهان را برقصم ،چون فرفره بچرخمیا چون بادبادکی رهادر نیلی پهن آسمان ، شادان دارایند دستانت ،هر چه احساس خوب را این احساسات خوب کجایند؟ آه که تو را محتاجمسال دارد ...

درود فراوان! اول شکر خدا را که یک سال دیگر گذشت و منت گذاشت برای هر نفسش دوم سپاس یاران همیشه ام را که در این تارنما حضور داشتندوبنده را شامل لطف بی کران خود قرار دادند سوم: باز هم بر عمر ما افزوده و کاسته شدو امید که بهره ی مناسب را از ثانیه هایش برده باشیم با همه ی تلخی ها و شیرینی های روزگار و زم...

وقتی نبودی ، منتظر جشن یک فصل ، بهار نارِنج ها با تو بودم حالا که هستی ، میفهمم که میشود با تو چهار فصل ، بهارِ نارَنج ها داشت...!

می روید دلتنگی در سایه های نبودنت سخت می پیچد بر گلوی بغض های پیر و نفس را در قفس ،حبس می کند این گونه است حال عشق خراب ، خرد ، خزانی و خاکستری خواب می زداید و سراب می زاید نمی گویم بیا خواهش نکنم هرگز که عشق ، کوچک می شود حال عشق این گونه است خراب ِ خوب... خوب ِ خراب...

آفتاب از شرق نگاهت پیداست وقتی نگاهت میکنم و تو می دزدی تلاقی نگاه هامان را لبانت را می دوزی از حرفهای تپش زای قلبت هیچ جمله ای به اندازه ی "دوستت دارم" سخت نیست ، می دانم و می دانم که آفتاب از شرق نگاهت پیداست...

بی خودی حلوا حلوا نکن تو حلوا باش من شیرین می شوم حلوا هم نباشی من خوشه خوشه صبر دارم...!

روزهای کشدار و تن تبدار خورشید وا نمی دارند مرا از تکاپوی یافتن تو حتی چشمهای ورم کرده ی باران و هر چه هست در جان جهان هنوز من همان من ِ ابتدا هستم هنوز هم تو را می گردم گرد تو و به دنبال تو آنقدر که اکنون در تار و پود کائنات می بینم خودم را و از جذبه های ارغوانی دهان بر گزافه و اضافه می بندم سوگند ...

آنقدر دست دست کردی که دور دست ها هم دست مرا خواندند داستان: دستان بی دستان تو...!